Uniezendelingen: Hans en Aisha

Op dit moment kent de unie van baptisten gemeente in Nederland Hans en Aisha Oosterloo als centraal uitgezonden zendelingen (uniezendelingen) en wij zullen hun uitzending van harte blijven ondersteunen.
Uniezendelingen worden uitgezonden en ondersteund door de gezamenlijke gemeenten. Vaak gaat dit in samenwerking met EBM-International.  (zie www.ebm-masa.org)

De Uniegemeenschap betaalt de salarissen en eventuele bijkomende kosten van deze Uniezendelingen; voor de zendingsprojecten zelf dragen de gemeenten (al of niet in gewestelijk verband) bij. Deze vorm van ondersteuning is georganiseerd in de Werkgroep Wereld in Nood (WIN).

Hans en Aisha OosterlooHans en Aisha Oosterloo
In maart 1982 werd Hans Oosterloo uitgezondan naar Sierra Leone, nadat hij daar eerder negen maanden als vrijwilliger gewerkt had. Sinds 1987 doet hij dit samen met Aisha Oosterloo-Turray, zijn vrouw die hij in Sierra Leone heeft leren kennen. Tot de dag van vandaag werkt Hans met zijn vrouw Aisha in de zending in dienst van de Unie van Baptisten Gemeenten in Nederland.


De laatste jaren heeft Hans, gebruik makend van zijn ervaring en inzicht , een grotere rol gekregen op het terrein van gemeente-opbouw en training. Enkele jaren geleden werd hij gekozen als voorzitter van de Church Ministries board. Een rol die hij met plezier vervult. Ook heeft men aan Hans gevraagd de coördinator voor het Ministries Department te begeleiden. Helaas beschikt het Church Ministries Department (in tegenstelling tot Social Ministries) niet over een vervoersmiddel en aangezien veel gemeenten op grote afstand van Freetown liggen, besloot Hans zichzelf en zijn auto ten dienst te stellen van de Department (zeg maar taakveld). Hans bezoekt regelmatig gemeenten in het binnenland en preekt daar ook wel als hij hier ook op zondag aanwezig is.

Hans en Aisha hebben besloten om hun aandacht meer te richten op het binnenland. Zij zijn nog steeds actief lid van de Peace Baptist Church, in de sloppenwijk Calaba Town (eigenlijk al bijna buiten de stad Freetown). Maar ze doen ook veel werk in een aantal ‘Macedonische’ gemeenten in het binnenland, die op een of andere wijze riepen: “Kom over en help ons!”  De gemeente in Calaba Town heeft twee gemeenten in het binnenland geadopteerd, hoewel ze zelf niet genoeg hebben.

Aisha geeft een door haar door God gegeven gave om voor anderen te zorgen. Ze houdt ervan om te koken en dienstbaar te zijn. Ze doet dit met heel haar hart, met de weinige middelen die hen ter beschikking staan. De ‘compound’ King Tom was vroeger altijd het hoofdkwartier van EBM-international. Aisha heeft het veranderd in een thuis. Hans en Aisha zijn verantwoordelijk voor de opvang van zendelingen en gasten, ze ontvangen een groot aantal internationale bezoekers uit o.a.Nederland, Finland, Noorwegen, Verenigde Staten en Duitsland. King Tom is zo een bealangrijk ontmoetingsoord aan het worden. Aisha vervult hier een onmisbare functie als gastvrouw.
Deze zelfde gave van dienstbaarheid gebruikt Aisha ook in haar diaconale arbeid onder weduwen en wezen, zieken en gehandicapten, zeg maar de onderkant van de samenleving. Overal weet ze mensen die haar nodig hebben te vinden – in de gemeente, maar ook daarbuiten. Zij is niet alleen begaan met het lot van mensen die lijden, maar denkt ook aan hun toekomst. Ze wil graag dat mensen leren om op eigen benen te staan, zodat ze gaan ontdekken hoeveel tevredenheid er voortkomt uit zelfstandigheid. Niemand wil graag zijn hele leven door een ander geholpen worden.

Aisha heeft jarenlang een aantal groepen geleid in volwasseneducatie en blijft zich geroepen voelen om een aantal van haar vroegere studenten verder te begeleiden. In Calaba Town is ze een nieuwe klas begonnen, met assistentie van verschillende anderen. Een aantal leerlingen doet ook een cursus in handvaardigheden. Aisha maakt prachtig gebatikte stoffen van tijd tot tijd. Dit heel zwaar werk, de mensen zijn er dagenlang mee bezig en dit het is heel vermoeiend, maar de uitkomst is prachtig. Dit is ook een soort evangelisatie. Mensen komen er op af en worden met het evangelie bereikt door de gemeente.

Hans is ook werkzaam als nationaal vertegenwoordiger van het werk van EBM-international in Sierra Leone. Dit houdt in dat hij in veel commissies zit en veel werkzaamheden coördineert. Bijv. kerkenwerk, diaconaal werk en sociaal werk. Hij coördineert ook de financiën van EBM-international in Sierra Leone. Hierbij hoort ook het runnen van de verschillende posten van de zendelingen, onderhoud van gebouwen, auto’s en aparatuur. Hij bezoekt regelmatig scholen, ‘s zomers de kinder en jeugdkampen, en de klinieken in het land.

 

 

De oogkliniek in Lunsar
Er was een speciale reden waarom Hans in het verleden gevraagd is om verantwoordelijkheid te dragen voor het werk van het oogziekenhuis in Lunsar. Het is misschien geen toeval geweest dat Hans lang geleden (juli 1980 - maart 1981) zijn werk in in Sierra Leone begon met administratieve taken in datzelfde ziekenhuis. Daar is zijn zendingscarriere begonnen! Sinds twee jaar hebben ze ook een Sierra- Leonese oogarts in dienst, Dr. John Mattia; sinds zijn komst is het aantal patienten (en de inkomsten) sterk toegenomen. De enige moeilijkheid voor Sierra Leonezen is het financiële beleid (en het behouden van het overzicht = organisatie); daarom blijft de aanwezigheid van Hans nog steeds essentieel.
Er is een reële kans dat het oogziekenhuis een nieuwe samenwerkingsovereenkomst zal tekenen met CBM (Christoffel Blinden Mission, met deze organisatie heeft het ziekenhuis voor de oorlog ook samengewerkt). Een deel van zijn tijd in het oogziekenhuis besteedt Hans aan de financiële administratie, een ander deel aan coaching van het personeel.
Het ziekenhuis in Lunsar wordt overigens ook enorm gesteund door de PKN gemeente Tjalleberd-de Knipe in Friesland, de kerk van dr. Jan Stilma en zr.Kootje Stilma-Koppe (een Nederlandse oogheelkundige die regelmatig naar Lunsar komt o.a. om operaties uit te voeren).


Wilt u meer weten over het oogziekenhuis, kijk dan op www.eyehospitallunsar.weebly.com 


In 2004 hebben Hans en Aisha tijdens een bezoek van vertegenwoordigers van de Unie van Baptisten Gemeenten aangegeven zichzelf als 'zendeling voor het leven' te zien. Ze willen zolang ze dat kunnen zich blijven inzetten voor het christelijk werk in Sierra Leone.


Nieuwsbrief

Lees hier hun nieuwsbrieven. Als u in de toekomst persoonlijk de nieuwsbrief wilt ontvangen, stuur dan een mailtje naar de thuisfrontcommissie (tfc).  

 

Contact

wilt u meer informatie, neemt u dan gerust contact op met de thuisfrontcommissie: woutdeleeuw@orange.nl.

 

Sierra Leone

Informatie over Sierra Leone Vlag Sierra Leone
 
Aantal inwoners: 6,4 miljoen
Belangrijkste religies:   

  • Islam 60%,
  • Inheemse religies 30%,
  • Christendom 10%

Demografie

  • Levensverwachting (bij geboorte): 41,2 jaar (schatting 2009)
  • Bevolkingsgroei: 2,3% (schatting 2009)
  • Geboortecijfer: 44,7/1000 (schatting 2009)
  • Sterftecijfer: 22,3/1000 (schatting 2009)
  • Zuigelingensterfte: 154,4/1000 (schatting 2009)
  • Analfabetisme: totaal 64,9%, mannen 53,1%, vrouwen 75,6% (schatting 2004)

De naam Sierra Leone is afgeleid van Serra Leoa; Portugees voor Sierra is bergketen en Leoa is leeuw. het gebergte waar Freetown tegenaan ligt. De stad ligt namelijk letterlijk tegen het gebergte aangekleefd. Dat beperkt de beschikbare ruimte. Er zijn in deze stad geen brede straten te vinden. En er heerst veelal een grote verkeerschaos, omdat de layout van de stad in de negentiende eeuw uitgezet is.


Cotton Tree De Cotton Tree (een 500 jaar oude boom midden in Freetown) is het symbool van de vrijheid.
 
Sierra Leone was een van de eerste West-Afrikaanse landen die in contact kwam met het evangelie, niet via blanke zendelingen, maar via voormalige slaven die terugkeerden uit Amerika. De christelijke kerk van Sierra Leone is dus geworteld in de culturele geschiedenis van het land en zendelingen werken samen met de christenen aan de opbouw van de kerk. 'Etnische zuiveringen' hebben in het recente verleden geleid tot tragisch bloedvergieten, grote vluchtelingenstromen en zelfs tot legers met grote aantallen kindsoldaten. Nu is het land nog steeds bezig met een langdurig proces van opbouw en herstel.